Sen, Ben, Roman

Arama, bakınma dev rafların arasında,

Çünkü en derin roman aynı toprağa basıyor bizimle.

Henüz sayfalara ayrılmamış,

Nefes alıyor, kalbi atıyor içinde.

Derin ki sarnıçlar, tuzlar yanıyor yarasında,

İhtimal vermiyor yüzlerce sayfaya dönüşeceğine.



Gereken kalem, zaman ve sabır;

Zaman durmuyor, kalem sürçtü,

Sabır bu, durmaz o romanı yaşatır.

Kalbi durunca ayaklı kitapların;

Sıkıştıracağız, kaydırıp yer açacağız raflarda,

Tanıştıracağız, gülüp oynayacağız sayfalarda.

Belki hissederiz,

Hayal ederiz,

Görebiliriz kalbi atan romanı. 

Belki roman bizi görür 

Gülüp oynar raflar arasında.

Yorum bırakın