Küçücük dünyada bulamıyorum onu.

Bilincim bir boşluğa alıştı,

Boş köşe başlarını aramaz oldu.

Ne hoş arayıştı süregelen,

Kalabalıkta tek bir çehreyim şimdi.

Nefes versen bahar kokardı eskiden,

Mumlar sessiz sedasız eridi,

Duvarda yazanlar fırtınalarla silindi.

Şu küçücük dünyada gördüm,

Dönse bile bulamıyor insan yönünü.

Yukarı bakıp duran sahnede bir ironi,

Kibrit bile yakıyor görmek için önünü.

Sonunda bir kaç anı

Bir kaç iç çekiş hepsi.