Hani sen bana bir gün,
Mutlu olduğunu söylemiştin de
Çiçekler açmıştı yüzümde
Fırtınalar dinmişti o gün.
İşte o zaman içimde,
Bir çocuk kaybettiği oyuncağını buldu.
İki tren doğru peronda durdu.
Hani sen bana bir gün,
Hayatın iyi gittiğini söylemiştin de
Üşüyen alevler sönmüştü içimde
Yıldızlar gülmüştü o gün.
İşte o zaman içimde,
Bir keman kaçırdığı notayı buldu.
İki çift göz aynı anda durdu.
Hani sen mutluydun ve
Hani hayat iyi gidiyordu,
İşte ben o zaman mutlu olmayı öğrendim.
*Sürur, Osmanlıca’da “mutluluk” anlamına gelir.
