Durduk Yere

Yağmurlara alışmıştım aslında.
Durduk yere,
Nerden doğdu bu güneş.
Isınacak şimdi içim.
Yanıp kavrulacağım ışığıyla.
Hiç batmayacakmış gibi
Bağlanacağım sıcaklığına…

Nasıldı güneşli günler?
Unuttum.
Nasıl yapılıyordu uçurtma?
Nasıl koşuluyordu ki kırlarda?
Hatırlamıyorum.
Nasıl mutlu olunuyordu ki…

Kapasam mı gözlerimi?
Dönsem sırtımı güneşe.
Kara bulutlara haber salsam.
Ðönebilirmiyim ki karanlığıma
Kör olmadan bir an önce…

hpwkon – Kör Olmadan

Yorum bırakın