Topladığım deniz kabuklarını saydım
Sabit değil mi, gün sonunda yalnızız hepimiz

Bu basit mektup, alıcısı yok, bir adrese de ait değil
Hayat ellerime çok sebep verdi, ben kendime sus payı bıraktım

Anıları doldurduğum bir kutu yaptım
İçinde 17 yıl tutsak oldu

Hayatıma seni esir seçtim, soluk resimlerin mezarı zihnim
Kurtuluş olsa kaçardım, kendimi sigarayla da avutamadım

Nefes almak, alamamaktan daha acı verici gelir zaman zaman
Kavuşmak özgürlükse tutsaktık ikimizde özgür günlere…

Meryem Özer – Mektup