Kelebek

Gözlerim senin o güzel kahverengi gözlerinle buluştuğunda,
Zaman duruyordu adeta.
Küçük bir çocuk gibi,
Her geçen gün daha çok bağlanıyordum sana.

İçimdeki sonsuz sevgiyi,
Sen bitirdin ikimizi.
Zor oldu ama alışıyorum,
Günler geçtikçe öldürüyorum içimdeki seni.

Aslında her şey bir oyunmuş,
Ben ise bu oyunun başrol karakteri.

Bir zamanlar seninle anlam bulan hayatım,
Şimdilerde anlamsız bir kurgu.
Sen benim için hem ilaçtın,
Hem de sonsuz bir uyku…

Seni sevdiğim günleri özlüyorum bazen,
Senin de beni bebek gibi sevdiğin günleri…
Geri gelmeyecek günler biliyorum,
Yine de kendimi hasretinden alıkoyamıyorum.

Sanki sonu olmayan bir yolda,
Sensizim,yürüyorum bir başıma.
Bir gün yüz yüz geldiğimizde,
Sakın gülümseme bana.

Seni severken adeta bir kelebektim;
Sanki aşkım bittiği an
Ömrümün de sonu gelecek,
Ve ölecektim…