Sevgili Köpük,

Sana bunları yazarken ellerimin titriyor olmasını görmezden gelemiyorum. Yutkunuyorum, belki boğazımda oluşan yumru gider diye. Ama fayda etmiyor, sessizce devam ediyorum sana yazmaya.

Bugün, bu zamana kadar verdiğim savaşta yenildim. Her ne kadar sana iyi olduğumu hissettirmeye çalışıyor olsam da…

Bugün kaybettim.

Bu hayata devam edebilmek için insanın tutunabilmesi gereken şeyler olurdu demiştim sana bir mektubumda. Ben sana tutunmuştum biliyor musun? Her ne kadar beni daha öncesinde tanımıyor olsan da, belki mektuplarımı okuyarak benimle dost olursun diye düşünmüştüm, sevgili Köpük.

Ve evet ben bugün sana olan inancımı kaybettim. Bir gün beni fark edebilme ihtimaline yenik düştüm.

…

Kalemim durmuş durumda. Hayır, mürekkebim bitmedi. Sadece sana artık yazabilir miyim… Bilmiyorum.

Hoşçakal Köpük.

Sana ulaşamamış olsam da hayallerimde daima benim dostum olacaksın.