Sevgili anneciğim,
Şimdilerde beni iyice unuttun
Arada bir, bir kızım var benim derdin
Gelmez oldu
Şimdi aklına da mı gelmez oldum anneciğim?
Peki ya kalbine
Sevgim de tükendi mi sende?

Peki şimdi iki yabancı mı olacağız?
Bütün bu hayatımız
Doğumun
Yaşamım
Ve ölümüm
Güzel günler
Güneşli
Kötü anlar
Almanya
Ve beni unutman

Geçti mi her şey?
Beni sevdiğini unuttun
Anlıyorum unutmaya seni en üzen yerden başladın
Baktın yara iyileşmiyor, kopardın
Baktın biz artık mutlu olamıyoruz, unuttun

Peki ya geçmişteki mutluluklarımız
Onları de böyle unutacak mısın?
Tek birini hatırlama şansın olsa hangisini seçerdin acaba ?

Şimdi bana sorsan
En mutlu anım beni son hatırladığın gündür
Ondan öncesinde
Beni son sevdiğin
Öncesinde
Bir aile olarak yemek yediğimiz son gündür
Öncesinde
Aşık olduğumu sana söylemeden geçirdiğim son gündür
Her mutluluk bozulana kadar en iyisi kalıyor

Sen de bizim mutluluğumuzun yerine koyacak
birini buldun da,
Ondan mı kapı dışarı ettin beni yurdumdan?

Annesinin sevmeyi unuttuğu bir kız
Merak etme sevmiyorum artık o çocuğu
Babam artık Almanya’dan söz etmeyi kesti
Abim buralara çok uğramaz oldu
Yusuf’u bilmiyorum bile
Tabii sen bütün bunları da unuttun, değil mi?

Şehrimize döneceğimiz zamanı beklerken şehrimizi unuttun
Beni sevmeni isterken beni
Ama sen gençken de böyleydin
Babam onu görmen için çırpınırken onu unuturdun
Ben ne zaman gözlerine baksam
Senin baktığın çok başka ufuklar vardı
Biz seninle hiçbir zaman tam olarak tanışmadık belki de
Göz göze gelemedik
Kalbimizde aynı şarkı çalmadı hiç
Birbirimizi yürekten kucaklayamadık.