Az kaldı
Paramparça oldum yeni dünya
Biliyor musun
Neler oluyor duvarın arkasında
Neler olmuyor, olamıyor
Çünkü bitti
Biliyordum, az kalmıştı
Bir tek gerçek vardı bildiğim
Gerçekliğinden emin olduğum
Şimdi binmiş atına geliyor

Ne yaparsın yeni dünya
Üç kelime kaldı dilimde
Onları çevirip duruyorum
Diğerleri evimde
Evim neredeyse
Geri dönemiyorum
Dönsem ne olur
Kim tutar rüzgara binmiş atlıyı
Tutamaz, kimse tutamamış
Sadece izliyorum
Ama gözlerim kapalı

Keşke görmeseydim yeni dünya
Gün geçtikçe erimiş
Keşke görmeseydim
Aşağıdaki tavuklar farkında mıdır acaba
Zeytinlere bir hüzün çökmüş müdür
Yoksa zaten kırgınlar mıdır
Ne zamandır onlara bakmıyor diye
Yine de nenem üzülünce üzülmezler mi
Ona dayanamazlar
Nergislerin dayanamadığı gibi annemin gidişine

Ya ağaçlar da giderse
Sen orada mısın yeni dünya
On kış geçmiştir görmeyeli seni
Belki de adın bile unutuldu
Kime soracağım
Kim kaldı çilekliğin üstünde
Bir avuç toprak
Naylon ve beton
Ömrü boyunca toprakla uğraşır da insan
Neyse…

Bilmiştir, hep biliyordu
Her selayı duyuyordu
Ben yıllardır sela duymamışım
Hepimizden iyi biliyordu
İşte bu yüzden üzgünüm
Bu kadar
Ümitsizlik beşere yakışmaz
Ama kelimenin tam anlamıyla
Bu kadar
Elden ne gelir

Baktığı kediler konuşsa
Belki suladığı ağaçlar
Neyin hesabını yapıyorum yeni dünya
Kimim ben
Büyük meseleler üzerine düşünen
Küçük biriyim
Hiç bile değilim
Ve önemi kalmadı
Hiçbir şeyin.