Merdivenler

Aşağı iniyorum dairenin demir kapısını ardımdan çekip. Asansöre binemiyorum, boğuyor beni asansörler. Tozlanmış gri mermer merdivenlerden inerken hep yaptığım şeyi yapıp adımlarımı sayıyorum. Bir alt kattayım. Her katta tek daire var. Merdiven boşlukları minicik. Bu katı özellikle sevmiyorum çünkü her seferinde burada yavaşlıyorum. Alt komşumuzun kapısının önündeki ayakkabı pazarını aşmam gerekiyor. Her seferinde içeriden sesler duyuyorum. Gece olsa bile, ne gürültülü bir aileler. Sonraki katta … Okumaya devam et Merdivenler

Sen, Ben, Roman

Arama, bakınma dev rafların arasında, Çünkü en derin roman aynı toprağa basıyor bizimle. Henüz sayfalara ayrılmamış, Nefes alıyor, kalbi atıyor içinde. Derin ki sarnıçlar, tuzlar yanıyor yarasında, İhtimal vermiyor yüzlerce sayfaya dönüşeceğine. Gereken kalem, zaman ve sabır; Zaman durmuyor, kalem sürçtü, Sabır bu, durmaz o romanı yaşatır. Kalbi durunca ayaklı kitapların; Sıkıştıracağız, kaydırıp yer açacağız raflarda, Tanıştıracağız, gülüp oynayacağız sayfalarda. Belki hissederiz, Hayal ederiz, Görebiliriz … Okumaya devam et Sen, Ben, Roman

Belki Sözüm Vardır

Şehrin en beğenilen piknik alanı bile fırtınalı havada kimseden ilgi görmez. Çok ortada kaldım, kimi ana karakter yapsam? Birini yapsam ötekinin kalbi kırılır. Atmayan kalbi… En iyisi rüzgarla sallanan ağacın tepesinden, kuşlarla beraber izlemek onları. Onları ve inandıklarını… Kim bir akşam üstü sokak köpeklerinin bile saklanacak yer aradığı bu rüzgarlı havada uçuruma gelir? Uçurum dediysem, korkunç bir resim canlanmasın gözünüzde, yukarısı piknik alanı aşağısı deniz. … Okumaya devam et Belki Sözüm Vardır

Yarım Senaryo

Düşlerde görüyorum birilerini. Donmuş karelerin canlı renkleri, Ve sürekli aynı veda sahnesi. Birleşmeden ayrılmak komikmiş, Hepsi zihnimde dönmüş durmuş. Boş koridorda akşam güneşi. Soldaki son kez bakıyor, Sağdaki kederli. Son kez bakanın sırtında canavarlar varmış. Karanlıklar ayağına prangalar vurmuş. El sallayışıyla kısıldı gözleri  Bozuk fotoğrafların sahte gülüşleri. Birazdan sona eriyor bu sessiz veda. Dili tutuluyor sağdakinin  Onun ardından baka baka. Batıyor güneş, yanıyor lamba, Sebebi … Okumaya devam et Yarım Senaryo

Gecenin Rengi

En başından beri güzellikleri gösterdiler sana, Daha yürüyemezken yüzüne güldüler. Sevgi ne idi? Renklerini öğrettiler. Tüm renkler güzeldi. Hayat renkli güzeldi. Topla hepsini dediler. Üzerine al ki canlansın hayatın. Eline bir palet verdiler, Oysa ki sözlerinden anlaşılan Bir boya kutusuna ihtiyacın olduğuydu. Başladın güzellikleri toplamaya, Yaşadıkça rengarenk boyandın. Alkışlara tutup daha fazlasını istediler. Neydi hedefleri?  Seni beyaza erdirmek mi? Oysa bilmeleri gerekti, Boyalar karışınca siyah … Okumaya devam et Gecenin Rengi