Gittiğinin normalliği ile bekledim,
Dönüşünün sıradanlığını.
Zaman bir çocuk gibi oynarken etrafımda
Yorgun düştü gözlerim koşarken arkasından.

Bir rüyaya uyandım yakamozun sesiyle
Kızıla boyandı saçlarım, ışıltısından.
Sakladım gözlerimi, korktum
Denizin rengine çalarsa diye bakışlarım

Döndü işte geliyor sonunda,
Geliyor kokusu uzaktan.
Kokusunun rengine bürünsün elbisem!
Göz kapaklarım! Serbest bırak gözlerimi!..

hpqwkon – Kokusunun Rengi