Yer var, çocukların ömrü kısa kelebeklerinkinden
Delinmiş çöp poşeti gibidir günler;
Gerçek kumlar ve yalnız palmiyeler,
Kaleli limanın sırtındaki gemiler

Yer var, sandalye kapmaca oynar bulutlar
Baharda açan çiçekler kar altında kalır
Palmiye olmuyor, olsa yaz uğrar aslında
Orada güneş ister yönetimi, ayaz alır

Yer var, gerçek kürklü sahte palmiyeler
Aslında gerçeğini bahçeye dikesim var
Serilirdim altına tüm düşünceler uçar aklımdan
İsterse sokağın ortasında olsun
Bir seven benim, yine de her yerde göresim var

Yer var, her koyun kendi bacağından asılır
Kış gelirse yaprakları kopar sallanır
Aklıma palmiyeyi karın altında göreceğim gelir
Ve acı çekeceğini göreceğim gelir.