Koşmak ister misin yamaçtan aşağı? 
Uzun dikenli otların içinden… 
Belki koşarken dikenlere takılır acılarımız, 
Esen rüzgar bizden koparıp götürür 
Oradan geçen başkasına emanet eder 
Kurtuluruz onlardan. 

Yorulur muydun koşarken? 
Nefesin kesilir miydi? 
Gökyüzüne bakıp pişman olur muydun? 
Yoksa zaman dursun ister miydin? 
Rakamlarla kavga etsek, 
Kum saatine çakıl taşları doldursak durur mu zaman? 

Önümüzden, içimizden akıp gidenler  
Acımasız olmasın isterdim. 
Gökteki ay bile her gün benden kaçarken 
Ceplerimi dolduran taşları fırlattım güneşe. 

Lakin bugün konu sensin. 
Nefes nefese kalsak da içsek akan zamandan, 
Yine de dönemeyiz değil mi o günlere…