Bir tohum bulmuştum deniz kenarında, Cebime atmıştım adını demeden kimseye. Yemin ederim, çok düşündüm dikmeden önce. Geceler geçti, yer buldum bu tohuma. Diktim ve hatta gösterdim insanlara, Yağmurdan başka yardım eden olmadı sulamaya. Üstüne bastılar, şok oldum Büyüttüm ve daha derine gömdüm. O tohum büyüdü, çiçek oldu Ve kökleri uzandı cebimden içime, Kafesimin içinde yayıldı. Ben çiçekle yaşamaya alıştım Ta ki sert bir kuvvetle çekilinceye … Okumaya devam et Tohum
Geceleri yolumu aydınlatan sokak lambalarını görünce aklıma geliyorsun Ya da gitarın tellerine vurunca çıkan tınıda aklıma geliyorsun Gökyüzüne baktığımda, Toprağa baktığımda birden kafamda beliriyorsun Kelebeğin kanat çırpışı bile bana seni hatırlatıyor. Seni… Henüz hiç görmediğim, dokunamadığım, sarılamadığım seni… Biliyorum saçma ama bazen bir kuşun su içişi bana seni hatırlatıyor Ya da bir karıncanın yuvasına ekmek kırıntısı taşıyışı. Kısaca her şey bana seni hatırlatıyor Bulutlar sanki … Okumaya devam et Kısacası Bana Her Şey Seni Hatırlatıyor
Gittiğinin normalliği ile bekledim, Dönüşünün sıradanlığını. Zaman bir çocuk gibi oynarken etrafımda Yorgun düştü gözlerim koşarken arkasından. Bir rüyaya uyandım yakamozun sesiyle Kızıla boyandı saçlarım, ışıltısından. Sakladım gözlerimi, korktum Denizin rengine çalarsa diye bakışlarım Döndü işte geliyor sonunda, Geliyor kokusu uzaktan. Kokusunun rengine bürünsün elbisem!Göz kapaklarım! Serbest bırak gözlerimi!.. hpqwkon – Kokusunun Rengi Okumaya devam et Kokusunun Rengi
“Ne yani, şimdi kelimeleri hecelersek o kelimeler yok mu oluyor?” “Evet.” Bunu bana dedikten sonra elindeki torbayı sallayarak uzaklaşan adama güvenmek daha doğrusu inanmak için hiçbir sebebim yoktu. Tesadüfen aynı duraktan aynı otobüse binmiş ve yan yana oturmuştuk. Yolun yarısında bir anda kelimeleri heceleyerek yok etmekle ilgili bir şeyler anlatmaya başlamıştı. Anlattıkları çok gerçek dışıydı, geçen gece gördüğü rüyayı anlatıyor gibiydi. Ama ben yine de … Okumaya devam et Nötr Adamlar
Bilmiyordum… Sessiz bir uğultuyla başladı ilk olarak. Hiç fark etmedim oysaki sebebini. Her zamanki gibi ertelemiştim belki de. Bilmiyordum… İkinci günün sabahı bir mesaj geldi telefonuma. Daha önce hiç kimse bana böyle konuşmamıştı. Üzüldüm ama çok da uzun sürmedi sanki içten içe bu anın geleceğini biliyormuşum gibi hissettim. Gözlerimi telefondan çekip tavana diktim ve o an anladım her şeyi. İhanete uğramıştım. Ya da ben mi … Okumaya devam et Bilmiyordum
Bir uçurumun kenarında anlarsın bu hayatı, eğer tüm hayatın boyunca anlamayı becerememiş isen. Biz insanlar böyleyiz. Elimizdeki en değerli şeylerin değerini ancak onları kaybetme riski ile göz göze geldiğimizde anlıyoruz. Her aldığımız nefes, her yaşadığımız an o kadar değerli ki… Bu hayattan sonrası hakkında neye inanırsan inan, şu yaşadığın anın yani “şimdi” nin tekrar gelmeyeceğini inkar edemezsin. Geriye baktığında unutulmaz ya da belki pişmanlıkların gelir … Okumaya devam et Anlarsın Değerini
Semineri dinleyip not tutarken gözlerimin önünde ‘kayda değer’ kelimesi canlandı birden. Kelimelerin köküne inmenin, önüne veya arkasına bir şeyler eklemenin o kelimenin gerçekliğini daha iyi anlamaya yardımcı olduğunu düşünüyorum. Düşünmeden konuşuyoruz. Kaçımız ‘ayraç’ kelimesini düşünürken ‘ayırmak’ fiilini aklından geçiriyor? Doğru olsun ya da olmasın ağzımızdan binlercesi çıkıyor ve kendi kulağımıza gerçekten varamadan uçup kayboluyorlar. Not tutuyordum, yani aslında semineri kayıt altına alıyordum. Aynı sevdiğim kitaplardan … Okumaya devam et Kayda Değer
Bugün de gün batıyor, günün birini sevmek için en güzel zaman dilimi gün batımı bence. Hafif esen bir rüzgar, insanların içini yumuşatan bir serinlik ve biz kuşların hayatın güzelliklerine övgüler dizdiğimiz akşam sohbetleri. İnsanların bizim ne dediğimizi anlayamamaları onlar için çok büyük bir kayıp. Çoğu kafasını kaldırıp bulutlara bile bakmıyor, bizse bulutların altından ve üstünden uçuyoruz, bulutların ne kadar harika olduklarını en iyi biz biliriz. … Okumaya devam et Gün Batarken
blogvisal.com 