Kısacası Bana Her Şey Seni Hatırlatıyor

Geceleri yolumu aydınlatan sokak lambalarını görünce aklıma geliyorsun Ya da gitarın tellerine vurunca çıkan tınıda aklıma geliyorsun  Gökyüzüne baktığımda, Toprağa baktığımda birden kafamda beliriyorsun Kelebeğin kanat çırpışı bile bana seni hatırlatıyor. Seni… Henüz hiç görmediğim, dokunamadığım, sarılamadığım seni… Biliyorum saçma ama bazen bir kuşun su içişi  bana seni hatırlatıyor Ya da bir karıncanın yuvasına ekmek kırıntısı taşıyışı. Kısaca her şey bana seni hatırlatıyor  Bulutlar sanki … Okumaya devam et Kısacası Bana Her Şey Seni Hatırlatıyor

Kokusunun Rengi

Gittiğinin normalliği ile bekledim, Dönüşünün sıradanlığını. Zaman bir çocuk gibi oynarken etrafımda Yorgun düştü gözlerim koşarken arkasından. Bir rüyaya uyandım yakamozun sesiyle Kızıla boyandı saçlarım, ışıltısından. Sakladım gözlerimi, korktum Denizin rengine çalarsa diye bakışlarım Döndü işte geliyor sonunda, Geliyor kokusu uzaktan. Kokusunun rengine bürünsün elbisem!Göz kapaklarım! Serbest bırak gözlerimi!.. hpqwkon – Kokusunun Rengi Okumaya devam et Kokusunun Rengi

Anlarsın Değerini

Bir uçurumun kenarında anlarsın bu hayatı, eğer tüm hayatın boyunca anlamayı becerememiş isen. Biz insanlar böyleyiz. Elimizdeki en değerli şeylerin değerini ancak onları kaybetme riski ile göz göze geldiğimizde anlıyoruz. Her aldığımız nefes, her yaşadığımız an o kadar değerli ki… Bu hayattan sonrası hakkında neye inanırsan inan, şu yaşadığın anın yani “şimdi” nin tekrar gelmeyeceğini inkar edemezsin. Geriye baktığında unutulmaz ya da belki pişmanlıkların gelir … Okumaya devam et Anlarsın Değerini

Cevher Balığı

Nereden geliyordu bu serinlik, Kum üstündeki bu hareketlilik İtina ile inceledim Vardı sana karşı endişelerim Parlıyordun bir cevher gibi Belli ettin gölün üstünde kendini Lakin yüzüyordun yanlış sularda  Birçok soru var kafamda Ah şu uçurumdan düşse Davranıyordu kafasına göre  Akıntı seni aldırmasın Sen bambaşka bir diyardasın Aldatan bir dünya Cezbeder seni çokça  Uçta rengarenk bir kayalık Yol ise kısacık Bana kastedilen bir işaret Vardı içimde … Okumaya devam et Cevher Balığı

Kelebek

Gözlerim senin o güzel kahverengi gözlerinle buluştuğunda, Zaman duruyordu adeta. Küçük bir çocuk gibi, Her geçen gün daha çok bağlanıyordum sana. İçimdeki sonsuz sevgiyi, Sen bitirdin ikimizi. Zor oldu ama alışıyorum, Günler geçtikçe öldürüyorum içimdeki seni. Aslında her şey bir oyunmuş, Ben ise bu oyunun başrol karakteri. Bir zamanlar seninle anlam bulan hayatım, Şimdilerde anlamsız bir kurgu. Sen benim için hem ilaçtın, Hem de sonsuz … Okumaya devam et Kelebek

Mektup

Topladığım deniz kabuklarını saydım Sabit değil mi, gün sonunda yalnızız hepimiz Bu basit mektup, alıcısı yok, bir adrese de ait değil Hayat ellerime çok sebep verdi, ben kendime sus payı bıraktım Anıları doldurduğum bir kutu yaptım İçinde 17 yıl tutsak oldu Hayatıma seni esir seçtim, soluk resimlerin mezarı zihnim Kurtuluş olsa kaçardım, kendimi sigarayla da avutamadım Nefes almak, alamamaktan daha acı verici gelir zaman zaman … Okumaya devam et Mektup

Okyanus Kokusu

Kalkış saati geçmiş bir tramvay Beni kesiyor uzaktan. Binip binmeme kararsızlığı ile  Yürüyorum hardal rengi kaldırımlarda. Okyanus kokulu lambalar  Hızlandırıyor adımlarımı. Ayrılmak üzereyim Gökyüzü şarkıları söyleyen ağaçlardan. İlelebet akıp gidecekmiş gibi Sonu görülmeyen rayların sonsuzluğu. Çaresizliği yenmek gibi son bir adımla Ya da çaresizce kapılmak akışına Duraksız bir yolculuğun… hpqwkon – Okyanus Kokusu Okumaya devam et Okyanus Kokusu

Durduk Yere

Yağmurlara alışmıştım aslında.Durduk yere,Nerden doğdu bu güneş.Isınacak şimdi içim.Yanıp kavrulacağım ışığıyla.Hiç batmayacakmış gibiBağlanacağım sıcaklığına… Nasıldı güneşli günler?Unuttum.Nasıl yapılıyordu uçurtma?Nasıl koşuluyordu ki kırlarda?Hatırlamıyorum.Nasıl mutlu olunuyordu ki… Kapasam mı gözlerimi?Dönsem sırtımı güneşe.Kara bulutlara haber salsam.Ðönebilirmiyim ki karanlığımaKör olmadan bir an önce… hpwkon – Kör Olmadan Okumaya devam et Durduk Yere

Korkmuyorum

Ölmekten korkmuyorum, Sadece yaşamam gereken şeyleri yaşamadan ölmekten korkuyorum yada yaşamamam gereken şeyleri yaşayıp ölmekten. Birde öldüğüm zaman evcil hayvanlarıma sahip çıkılmamasından korkuyorum.  Öldüğümde unutulmaktan korkuyorum, mezarıma kimsenin gelmemesinden korkuyorum, mezarıma güzel çiçeklerin dikilmemesinden korkuyorum, ama biliyorum ki zamanı geldiğinde unutulacağım, mezarıma gelen kişiler yavaş yavaş azalacak, mezarıma dikilen çiçekler zamanla solup gidecek. Sonra tekrar yapayalnız kalacağım, tıpkı yaşarken olduğum gibi; tek fark artık bu … Okumaya devam et Korkmuyorum